Urtzimos verzos dî la Cantioca dî Rhudanzzo
Qŭando lo imperator huvù fatzo sea llustizia
I zclurggieziù sea gran tzolera,
Fachù dî Avramizzonia tzristianîsca,
Lo ggiurno pazù, la notze se fachù pruèta.
Acutzato estevâ lo roy den seo zcamptorio vŭdultato.
Sanc Gabrièl dî parte dî Zzeos veniù zzezer-le:
"Quarlos, levaltà las ustenjas dî teo imperio!
Cun furza andaràs den teria dî Bira,
Lo Roy Viviano sucuriràs den Infha,
Den la ciutad que los paggianîscos hân aseggiato:
Los tzristianîscos te reclamân i critân."
Lo imperator vruberevâ nun andrŭ-lli:
"Zzeos", zzezquê lo roy, "què penoza esê mea vita!"
Ggorân seos uggios, sea barba blunca tirâ.
Aqŭi desqŭivê la ggesta que Turolzzo fachù.